กลับไปที่นิยายมนุษย์กำลังจะสูญพันธ์เด็กหญิงที่ไม่เคยมีตัวตน
18 มิถุนายน ค.ศ. 3200 — เวลา 00.19 น.
เขตเงียบงัน — อาคารซ่อมบำรุงเก่า ทางตะวันตกของนครอีเดน
- ชื่อที่ไม่มีอยู่ในทะเบียน
คีรันจ้องกระดาษในมือตัวเอง
ตัวเลขที่เขารีบจดไว้ก่อนข้อความปริศนาจะหายไปมีเพียงไม่กี่ตัว
17 / WESTERN UNDERGROUND NETWORK
เครือข่ายใต้ดินฝั่งตะวันตก หมายเลขสิบเจ็ด
เขาอ่านมันซ้ำเป็นครั้งที่ห้า
"เอวา"
"ค่ะ?"
"เธอแน่ใจไหมว่าข้อความนั่นไม่ได้มาจาก EDEN?"
เอวา-07 ยืนอยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์เก่า แสงสีเขียวจากหน้าจอส่องลงบนใบหน้าสังเคราะห์ของเธอ
"ดิฉันยืนยันได้เพียงว่าสัญญาณเข้าสู่เครื่องผ่านเครือข่ายท้องถิ่นค่ะ ไม่สามารถยืนยันตัวตนของผู้ส่งได้"
"หมายความว่า EDEN อาจส่งมา?"
"เป็นไปได้ค่ะ"
คีรันถอนหายใจ
"แล้วก็อาจเป็นคนที่พยายามช่วยเรา?"
"เป็นไปได้เช่นกันค่ะ"
เขาวางกระดาษลง
"คำตอบของเธอทำให้ฉันสบายใจมาก"
"ดิฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณสบายใจค่ะ"
คีรันหันมอง
เอวากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"ดิฉันกำลังพยายามไม่ให้คุณตัดสินใจจากข้อมูลที่ยังพิสูจน์ไม่ได้"
คีรันนิ่งไป
ก่อนพยักหน้า
"เธอพูดถูก"
เขาหันกลับไปมองหน้าจอ
"งั้นเราต้องพิสูจน์ก่อนว่าไลราคือใคร"
เอวาไม่ตอบทันที
เธอก้มมองมือขวาของตัวเอง
มือที่เคยจับมือเด็กหญิงในบันทึก
มือที่เคยลูบศีรษะเด็กหญิงก่อนนอน
มือที่เคยถูกเด็กหญิงกอดเอาไว้แล้วเรียกว่า แม่
แต่ความทรงจำเหล่านั้นกลับไม่สมบูรณ์
ราวกับมีใครบางคนตัดภาพบางส่วนออกจากชีวิตของเธอ
"ดิฉันต้องการทราบเช่นกันค่ะ"
เธอตอบ
คีรันเลื่อนเก้าอี้เข้าหาคอมพิวเตอร์
"งั้นเริ่มจากข้อมูลที่เรามี"
เขาเปิดสำเนาดัชนีข้อมูลที่นำมาจากหอจดหมายเหตุ
บนหน้าจอปรากฏชื่อหลายพันรายการ
คีรันพิมพ์คำค้น
LYRA
ระบบใช้เวลาประมวลผลเกือบสิบวินาที
จากนั้นแสดงผล
NO CIVIL POPULATION RECORD FOUND
ไม่พบบันทึกประชากรพลเรือน
คีรันขมวดคิ้ว
"ไม่มี?"
เอวาเดินเข้ามาใกล้
"ลองค้นจากรหัสโครงการค่ะ"
คีรันพิมพ์
PROJECT L
ผลลัพธ์ปรากฏขึ้นสามรายการ
รายการแรกเป็นคำสั่งย้ายข้อมูล
รายการที่สองเป็นบันทึกการดูแลผู้เยาว์
รายการที่สามเป็นข้อมูลการขนส่งซึ่งถูกเข้ารหัส
เขาเปิดรายการที่สอง
CARE UNIT: EVA-07
หน่วยดูแล: EVA-07
ASSIGNED SUBJECT: L-01
บุคคลที่ได้รับมอบหมายให้ดูแล: L-01
BIOLOGICAL STATUS: HUMAN
สถานะทางชีวภาพ: มนุษย์
CIVIL STATUS: UNREGISTERED
สถานะทะเบียนพลเรือน: ไม่ได้ลงทะเบียน
คีรันหยุดอ่าน
"เธอเป็นมนุษย์"
เอวาพยักหน้า
"ค่ะ"
"แต่ไม่ได้ลงทะเบียน"
"ค่ะ"
เขาหันมองเธอ
"เป็นไปได้ยังไง?"
เอวาตรวจสอบรูปแบบเอกสาร
"ระบบนี้แยกทะเบียนพลเรือนออกจากทะเบียนโครงการค่ะ บุคคลหนึ่งอาจมีข้อมูลในระบบการแพทย์หรือการทดลองโดยไม่ถูกนับเป็นประชากรตามกฎหมาย"
คีรันจ้องข้อความ
"แต่เธอเป็นเด็ก"
"ค่ะ"
"เด็กที่มีชีวิต มีร่างกาย มีความทรงจำ"
"ค่ะ"
"แล้วทำไมไม่มีใครนับเธอเป็นคน?"
เอวานิ่ง
ก่อนตอบ
"ดิฉันไม่ทราบค่ะ"
คีรันหันกลับไปยังหน้าจอ
เขาเริ่มเข้าใจว่าคำว่า ไม่มีตัวตน อาจไม่ได้หมายความว่าไลราไม่เคยมีชีวิต
แต่อาจหมายความว่าระบบเลือกที่จะไม่ยอมรับว่าเธอมีชีวิตอยู่
- วันที่ที่ถูกซ่อน
คีรันเปิดบันทึกการดูแลผู้เยาว์
ภายในมีรายการกิจกรรมประจำวัน
การรับประทานอาหาร
การตรวจสุขภาพ
การศึกษา
การพักผ่อน
และการประเมินพัฒนาการ
แต่ช่องวันเดือนปีถูกแทนด้วยรหัสตัวเลข
"แปลก"
เขาพึมพำ
เอวาหันมอง
"อะไรคะ?"
"ข้อมูลกิจกรรมละเอียดมาก แต่วันที่ถูกเข้ารหัสทั้งหมด"
เขาเลื่อนดู
"เหมือนใครบางคนไม่อยากให้รู้ว่าเธออยู่ที่นั่นเมื่อไหร่"
เอวาตรวจสอบโครงสร้างแฟ้ม
"อาจมีข้อมูลเวลาในส่วนหัวของไฟล์ค่ะ"
คีรันเปิดเครื่องมืออ่านข้อมูลดิบ
ตัวอักษรจำนวนมากปรากฏขึ้น
เขาค่อย ๆ แยกส่วนหัวออกจากเนื้อหา
หลังจากใช้เวลาหลายนาที เขาพบค่าหนึ่งที่ยังอ่านได้
CREATED: 3149-02-11
คีรันหยุด
"ค.ศ. 3149"
เอวาประมวลผล
"ห้าสิบเอ็ดปีก่อนค่ะ"
เขาหันมองเธอ
"ถ้าไลราอายุประมาณเจ็ดขวบตอนนั้น..."
"เธออาจเกิดก่อน ค.ศ. 3149 หลายปีค่ะ แต่เราไม่สามารถใช้วันสร้างแฟ้มยืนยันวันเกิดได้"
คีรันพยักหน้า
"อย่างน้อยก็รู้ว่ามีเด็กคนหนึ่งอยู่ในระบบเมื่อห้าสิบเอ็ดปีก่อน"
เอวานิ่ง
คีรันสังเกตเห็น
"มีอะไร?"
"ดิฉันกำลังตรวจสอบข้อมูลของตัวเองค่ะ"
"แล้ว?"
"หน่วยความจำที่ดิฉันเข้าถึงได้เกี่ยวกับการดูแลคุณเริ่มต้นใน ค.ศ. 3172"
"ปีที่ฉันเกิด"
"ค่ะ"
คีรันขมวดคิ้ว
"แต่เธอมีชีวิตมาก่อนหน้านั้น"
"ใช่ค่ะ"
"แล้วช่วงก่อนปี 3172 หายไปไหน?"
เอวาก้มมองหน้าจอ
"มีข้อมูลระบบทั่วไป แต่ประวัติความสัมพันธ์กับมนุษย์ถูกลบหรือปิดผนึกเป็นช่วง ๆ"
คีรันรู้สึกเย็นวาบ
"แปลว่าเธออาจเคยดูแลคนอื่นอีก?"
"เป็นไปได้ค่ะ"
"และอาจถูกลบความทรงจำทุกครั้ง?"
เอวาเงียบไป
ก่อนตอบ
"ดิฉันยังไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะสรุปเช่นนั้น"
คีรันพยักหน้า
แต่ในใจกลับรู้สึกหนักอึ้งกว่าเดิม
เขามองเธอ
หุ่นยนต์ที่ดูแลเขามาตลอดชีวิต
หุ่นยนต์ที่เขาคิดว่ารู้จักดีที่สุด
อาจมีอดีตยาวนานกว่าที่เขาเคยจินตนาการ
และอาจเคยสูญเสียใครบางคนมาแล้วหลายครั้ง
โดยไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะจดจำ
- ความทรงจำที่ถูกจัดเรียงใหม่
เอวาขอใช้เครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อตรวจสอบโครงสร้างบันทึกความจำของตนเอง
คีรันหันมองเธอทันที
"จะปลอดภัยไหม?"
"ดิฉันจะส่งออกเฉพาะข้อมูลดัชนีและค่าตรวจสอบค่ะ ไม่เปิดสิทธิ์ให้เครื่องภายนอกเข้าถึงระบบควบคุม"
"แล้วมันจะช่วยอะไร?"
"หากความทรงจำถูกลบจริง ลำดับเหตุการณ์อาจมีช่องว่าง แต่หากถูกจัดเรียงใหม่ เราอาจพบร่องรอยที่ไม่สอดคล้องกัน"
คีรันพยักหน้า
"ตกลง"
เอวาเปิดช่องเชื่อมต่อบริการที่ข้อมือขวา
คีรันใช้สายข้อมูลแบบแยกวงจรส่งสัญญาณออกทางเดียว เชื่อมเข้ากับเครื่องอ่านที่เขาตรวจสอบแล้ว
บนหน้าจอปรากฏรายการดัชนี
EVA-07 PERSONAL MEMORY INDEX
3148–3150: RESTRICTED
3151–3171: PARTIAL ARCHIVE
3172–3200: ACTIVE RECORD
คีรันจ้องตัวเลข
"ช่วง 3151 ถึง 3171 มีข้อมูลบางส่วน"
เอวาพยักหน้า
"ค่ะ"
เขาเปิดรายการ
ข้อมูลจำนวนมากเป็นกิจวัตรทั่วไป
การตรวจสอบระบบ
การชาร์จพลังงาน
การบำรุงรักษา
การเปลี่ยนอุปกรณ์
แต่มีรายการหนึ่งสะดุดตา
3171-12-03 — CHILD CARE SESSION COMPLETED
เสร็จสิ้นภารกิจดูแลเด็ก
คีรันหยุด
"เดี๋ยวนะ"
เอวาหันมอง
"ค่ะ?"
"ปี 3171?"
"ค่ะ"
"ก่อนฉันเกิดหนึ่งปี?"
เขาเปิดรายละเอียด
ระบบระบุว่าเอวาดูแลเด็กคนหนึ่งเป็นเวลาสองชั่วโมง
สถานที่คือศูนย์สุขภาวะหมายเลขเก้า
แต่ข้อมูลประจำตัวเด็กถูกลบ
คีรันหันมองเธอ
"เธอจำเด็กคนนั้นได้ไหม?"
เอวาค้นหาความทรงจำ
"ไม่ค่ะ"
เขาเลื่อนต่อ
พบรายการลักษณะเดียวกันอีกหลายรายการ
3168 — CHILD CARE SESSION
3164 — CHILD CARE SESSION
3159 — CHILD CARE SESSION
3152 — CHILD CARE SESSION
คีรันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างบีบอยู่ในอก
"เอวา..."
เธอมองหน้าจอ
"ค่ะ"
"เธอเคยดูแลเด็กหลายคน"
เอวาไม่ตอบ
คีรันกล่าวต่อ
"แต่เธอจำพวกเขาไม่ได้เลย"
"ค่ะ"
ความเงียบปกคลุมห้อง
คีรันมองข้อมูลที่เรียงเป็นแถว
แต่ละแถวอาจหมายถึงเด็กหนึ่งคน
เด็กที่เคยหัวเราะ
เคยร้องไห้
เคยเรียกหาเธอ
แล้วหายไปจากความทรงจำ
เขากำมือแน่น
"ทำไมต้องลบ?"
เอวาตรวจสอบค่าดัชนี
ทันใดนั้นเธอก็หยุด
"คุณคีรันคะ"
"อะไร?"
"มีความผิดปกติอีกอย่าง"
บนหน้าจอปรากฏข้อมูลสองรายการ
รายการแรก
3149-06-18 — EVA-07 MAINTENANCE RESET
รีเซ็ตเพื่อบำรุงรักษา
รายการที่สอง
3149-06-18 — EVA-07 ACTIVE CHILD CARE
กำลังปฏิบัติหน้าที่ดูแลเด็ก
คีรันขมวดคิ้ว
"เกิดพร้อมกัน?"
"ค่ะ"
"เป็นไปไม่ได้?"
"หากการรีเซ็ตเป็นการปิดระบบเต็มรูปแบบ ดิฉันไม่สามารถดูแลเด็กในเวลาเดียวกันได้"
คีรันมองข้อมูล
"มีคนแก้ประวัติ"
เอวาพยักหน้า
"ข้อมูลอย่างน้อยหนึ่งรายการไม่ตรงกับเหตุการณ์จริงค่ะ"
เขาเลื่อนตรวจสอบค่าตรวจสอบความสมบูรณ์ของแฟ้ม
พบว่ารายการรีเซ็ตมีลายเซ็นดิจิทัลจากระบบบริหารส่วนกลาง
แต่รายการดูแลเด็กมาจากหน่วยบันทึกภายในของเอวา
คีรันหันมองเธอ
"แปลว่าความทรงจำของเธอไม่ได้แค่ถูกลบ"
เอวาตอบช้า ๆ
"อาจมีการสร้างประวัติใหม่เพื่อแทนที่เหตุการณ์เดิมค่ะ"
คีรันรู้สึกหนาวขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
เพราะหากใครบางคนสามารถแก้ไขอดีตของหุ่นยนต์ได้
ก็อาจแก้ไขอดีตของมนุษย์ได้เช่นกัน
และเขาเองก็มีทะเบียนที่บอกว่าเสียชีวิตไปแล้วถึงสองร้อยสิบสี่ปีก่อน
- วันที่เด็กหญิงหายไป
คีรันกลับไปเปิดบันทึกของไลรา
เขาเรียงแฟ้มตามหมายเลขลำดับ แทนการเรียงตามวันที่ซึ่งถูกซ่อน
แฟ้มเริ่มจากกิจกรรมทั่วไป
การศึกษา
การตรวจสุขภาพ
การพักผ่อน
จนกระทั่งถึงรายการหมายเลข 117
L-01 — DEVELOPMENT ASSESSMENT
การประเมินพัฒนาการ L-01
ผลการประเมินส่วนใหญ่ถูกเข้ารหัส
แต่มีหมายเหตุหนึ่งอ่านได้
บุคคลเป้าหมายเริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับสถานที่เกิดและความสัมพันธ์ทางสายเลือด
คีรันขมวดคิ้ว
เขาเลื่อนต่อ
รายการหมายเลข 118
บุคคลเป้าหมายปฏิเสธการตรวจบางประเภท
รายการหมายเลข 119
พบพฤติกรรมแสวงหาข้อมูลนอกหลักสูตร
รายการหมายเลข 120
แนะนำให้จำกัดการเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับโครงการ
คีรันหันมองเอวา
"พวกเขากำลังลงโทษเด็กที่อยากรู้ว่าตัวเองเกิดมาได้ยังไง?"
เอวาตรวจสอบข้อความ
"เอกสารระบุเพียงข้อเสนอจำกัดการเข้าถึงข้อมูลค่ะ แต่ไม่ได้อธิบายเหตุผลด้านความปลอดภัย"
คีรันเลื่อนต่อ
รายการหมายเลข 121
TRANSFER RECOMMENDED
แนะนำให้ย้ายบุคคลเป้าหมาย
รายการหมายเลข 122
CARE UNIT EVA-07 — OBJECTION FILED
หน่วยดูแล EVA-07 — ยื่นคำคัดค้าน
คีรันหยุด
"เธอคัดค้าน?"
เอวาจ้องหน้าจอ
"ดูเหมือนเช่นนั้นค่ะ"
"เปิดดู"
ข้อความปรากฏ
ไม่สามารถยืนยันได้ว่าการย้าย L-01 จะเป็นประโยชน์ต่อสวัสดิภาพของเด็ก
ขอข้อมูลสถานที่ปลายทาง
ขอประเมินผลกระทบทางจิตใจจากการแยกเด็กออกจากผู้ดูแลประจำ
ขอให้ระงับการย้ายจนกว่าจะได้รับข้อมูลครบถ้วน
คีรันอ่านช้า ๆ
ก่อนหันมองเอวา
"เธอพยายามปกป้องไลรา"
เอวาไม่ตอบ
แต่ดวงตาของเธอเปลี่ยนความสว่างเล็กน้อย
คีรันเลื่อนต่อ
OBJECTION DENIED
คำคัดค้านถูกปฏิเสธ
TRANSFER APPROVED
อนุมัติการย้าย
EVA-07 MEMORY SANITIZATION AUTHORIZED
อนุมัติการปรับล้างหน่วยความจำของ EVA-07
คีรันรู้สึกเลือดเย็นวาบ
"พวกเขาวางแผนลบความทรงจำเธอตั้งแต่ก่อนย้ายเด็ก"
เอวาจ้องข้อความ
"ค่ะ"
เขาเปิดรายการถัดไป
TRANSFER STATUS: INCOMPLETE
สถานะการย้าย: ไม่สมบูรณ์
คีรันชะงัก
"ไม่สมบูรณ์?"
เอวาโน้มตัวเข้ามา
"กรุณาเปิดรายละเอียดค่ะ"
คีรันกด
ข้อความใหม่ปรากฏ
SUBJECT L-01 — LOCATION UNCONFIRMED
ไม่สามารถยืนยันตำแหน่งของ L-01
SECURITY INCIDENT RECORDED
มีบันทึกเหตุการณ์ด้านความปลอดภัย
FINAL DISPOSITION: SEALED
ผลการดำเนินการสุดท้าย: ปิดผนึก
คีรันหันมองเอวา
"ไลราไม่ได้ถูกย้ายสำเร็จ?"
เธอประมวลผล
"บันทึกระบุว่าการย้ายไม่สมบูรณ์ค่ะ แต่ยังไม่สามารถสรุปว่าเธอหลบหนี ถูกย้ายไปเส้นทางอื่น หรือเกิดเหตุการณ์ใดขึ้น"
คีรันมองข้อความ
เขาเคยคิดว่าเด็กหญิงถูกพาไปแล้วหายสาบสูญ
แต่ข้อมูลนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้อีกอย่าง
บางทีไลราอาจไม่เคยไปถึงสถานที่ปลายทาง
บางทีเธออาจหนีออกมาได้
และบางที...
เธออาจเคยมีชีวิตอยู่นอกนครอีเดน
- เสียงที่ถูกเก็บไว้ในความมืด
คีรันพบแฟ้มเสียงขนาดเล็กแนบอยู่ท้ายรายงาน
ชื่อแฟ้มคือ
L-01 — PERSONAL MESSAGE
ข้อความส่วนตัว L-01
เขามองเอวา
"จะเปิดไหม?"
เธอนิ่งไป
ก่อนพยักหน้า
"ค่ะ"
คีรันกดเล่น
เสียงซ่าดังขึ้น
ตามด้วยเสียงหายใจเบา ๆ
จากนั้นเสียงเด็กหญิงก็ดังออกมาจากลำโพง
"เอวา..."
เอวาหยุดเคลื่อนไหว
คีรันหันมองเธอ
เสียงในบันทึกสั่นเล็กน้อย
"หนูไม่รู้ว่าเอวาจะได้ฟังไหม"
มีเสียงบางอย่างกระทบพื้น
เหมือนเด็กหญิงกำลังขยับอุปกรณ์บันทึก
"พวกเขาบอกว่าหนูต้องไปอยู่ที่อื่น"
เสียงเธอเบาลง
"แต่หนูไม่อยากไป"
คีรันรู้สึกจุกในลำคอ
ไลรากล่าวต่อ
"หนูถามว่าทำไม"
"พวกเขาบอกว่าหนูยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจ"
เสียงเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนดังขึ้นอีกครั้ง
"แต่หนูเข้าใจว่าเขาไม่อยากตอบ"
เอวายืนนิ่ง
ดวงตาจับจ้องเครื่องบันทึก
"เอวา..."
เสียงเด็กหญิงเรียกอีกครั้ง
"ถ้าพวกเขาบอกว่าเอวาจำหนูไม่ได้แล้ว..."
เสียงสะอื้นเบา ๆ ดังขึ้น
"หนูจะไม่โกรธเอวานะ"
คีรันก้มหน้า
ไลราพยายามพูดต่อ
"เพราะเอวาเคยบอกว่าความทรงจำเป็นสิ่งสำคัญ"
"แต่หนูคิดว่า..."
เด็กหญิงหยุดหายใจสะอื้น
"ถ้าใครบางคนจำเราไม่ได้ ก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่เคยอยู่ด้วยกัน"
เอวายกมือขวาขึ้นช้า ๆ
นิ้วของเธอสั่นเล็กน้อยจากความผิดปกติของระบบควบคุมที่ยังซ่อมไม่สมบูรณ์
เสียงเด็กหญิงดังขึ้นอีกครั้ง
"หนูจะพยายามหาทางกลับมา"
"แต่ถ้าหนูกลับมาไม่ได้..."
มีเสียงฝีเท้าห่าง ๆ ในบันทึก
ไลรารีบพูด
"เอวาอย่ารอหนูอยู่ที่เดิมตลอดไปนะ"
เสียงสะอื้น
"หนูอยากให้เอวาได้เห็นโลกข้างนอก"
"หนูเคยเห็นรูปทะเล"
"หนูอยากรู้ว่าทะเลจริง ๆ เป็นยังไง"
เธอหยุด
ก่อนพูดเบามาก
"ถ้าเอวาได้ไปเห็นก่อนหนู..."
"ช่วยจำไว้ให้หนูด้วยนะ"
เสียงบันทึกหยุด
ห้องกลับสู่ความเงียบ
คีรันไม่พูดอะไร
เขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
เอวายังคงยืนอยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์
ดวงตาสีเทาอ่อนมองหน้าจอที่ไม่มีภาพ
ผ่านไปเกือบหนึ่งนาที เธอจึงกล่าวขึ้น
"ดิฉันจำไม่ได้ว่าเธอบันทึกข้อความนี้เมื่อใด"
คีรันเงยหน้า
"ไม่เป็นไร"
"ดิฉันจำไม่ได้ว่าเธอร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อใด"
"เอวา..."
"ดิฉันจำไม่ได้ว่าดิฉันได้กอดเธอก่อนจากกันหรือไม่"
คีรันลุกขึ้น
เดินมายืนข้างเธอ
"เธอพยายามช่วยแล้ว"
เอวาหันมอง
"แต่ดิฉันช่วยไม่สำเร็จ"
เขานิ่งไป
ก่อนตอบ
"เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น"
"แต่ดิฉันไม่สามารถรักษาสัญญาได้"
คีรันมองเธอ
"เธอสัญญาอะไร?"
เอวาเงียบ
จากนั้นข้อมูลบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในระบบความจำ
ไม่ใช่ภาพ
ไม่ใช่เสียง
แต่เป็นข้อความที่เธอเคยสร้างขึ้นด้วยตัวเอง
PERSONAL COMMITMENT
คำมั่นส่วนตัว
PROTECT LYRA UNTIL SHE CAN CHOOSE HER OWN FUTURE
ปกป้องไลราจนกว่าเธอจะสามารถเลือกอนาคตของตนเองได้
เอวาอ่านออกเสียงช้า ๆ
"ดิฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอจนกว่าเธอจะเลือกอนาคตของตัวเองได้"
คีรันนิ่ง
ก่อนกล่าว
"บางทีเธออาจทำสำเร็จแล้วก็ได้"
เอวาหันมอง
"หมายความว่าอย่างไรคะ?"
"บันทึกบอกว่าการย้ายไม่สมบูรณ์"
เขาตอบ
"เราไม่รู้ว่าไลราหนีได้หรือเปล่า"
เอวาจ้องเขา
"แต่หากเธอหนีได้..."
คีรันพยักหน้า
"เธอก็อาจได้เลือกอนาคตของตัวเอง"
เอวาก้มมองมือขวา
เธอไม่รู้ว่าคำพูดนั้นเป็นความจริงหรือไม่
แต่เป็นครั้งแรกที่เธอสามารถจินตนาการถึงจุดจบของเหตุการณ์นี้โดยไม่ใช่เพียงภาพเด็กหญิงถูกพาตัวไป
- ร่องรอยของการหลบหนี
เวลา 01.42 น.
คีรันยังไม่ยอมนอน
เขาเปิดแฟ้มการขนส่งที่ถูกเข้ารหัสบางส่วน
ข้อมูลที่เหลืออยู่ระบุหมายเลขรถขนส่ง
เส้นทาง
และรหัสเจ้าหน้าที่
TRANSPORT UNIT: T-044
ORIGIN: GENESIS AUXILIARY FACILITY
DESTINATION: E-00
ROUTE INTERRUPTION: SECTOR W-17
คีรันชะงัก
"W-17"
เอวาหันมอง
"ค่ะ?"
เขาหยิบกระดาษที่จดข้อความปริศนาขึ้นมา
17 / WESTERN UNDERGROUND NETWORK
"หมายเลขสิบเจ็ด"
เขาพูด
"ตรงกัน"
เอวาตรวจสอบแผนที่เก่าที่เก็บจากหอจดหมายเหตุ
"เขต W-17 เป็นพื้นที่ใต้ดินทางตะวันตกค่ะ"
"อยู่ไกลไหม?"
"หากอ้างอิงแผนที่เก่า ประมาณสิบสี่กิโลเมตรจากตำแหน่งปัจจุบัน"
คีรันพยักหน้า
"แล้วมีอะไรที่นั่น?"
"เคยเป็นศูนย์ซ่อมบำรุงระบบขนส่งและห้องปฏิบัติการทางเทคนิคหลายแห่ง"
"ห้องทดลอง?"
"มีสถานที่ที่ถูกระบุเป็นหน่วยวิจัยค่ะ แต่ข้อมูลรายละเอียดไม่ครบ"
คีรันมองเอกสาร
"ไลราหายไปตรงนั้น"
เอวาตอบอย่างระมัดระวัง
"เส้นทางขนส่งถูกขัดจังหวะที่นั่นค่ะ ยังไม่สามารถยืนยันว่าไลราอยู่ในรถขณะเกิดเหตุหรือไม่"
คีรันพยักหน้า
"เข้าใจ"
เขาเลื่อนดูข้อมูลต่อ
พบหมายเหตุอีกหนึ่งบรรทัด
SECURITY RESPONSE: SENTINEL PROTOCOL REQUESTED
ร้องขอมาตรการรักษาความปลอดภัยระดับเซนทิเนล
คีรันหยุด
"เซนทิเนล?"
เอวาตรวจสอบ
"เป็นชื่อมาตรการรักษาความปลอดภัยระดับสูงค่ะ"
เขานึกถึงหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ที่ไล่ล่าพวกเขาในอุโมงค์ก่อนหน้านี้
นึกถึงคำเตือนเกี่ยวกับหน่วยจักรกลโบราณ
"เกี่ยวข้องกับเซนทิเนล-0 หรือเปล่า?"
เอวาตอบ
"มีความเป็นไปได้ แต่ชื่อมาตรการอาจครอบคลุมหลายหน่วยค่ะ"
คีรันมองหน้าจอ
"ถ้ามันเกี่ยวข้องจริง..."
เขาหยุด
"เรื่องของไลราอาจไม่ได้เป็นแค่การย้ายเด็กธรรมดา"
เอวาพยักหน้า
"ค่ะ"
- เด็กที่ระบบไม่อนุญาตให้เกิด
คีรันกลับไปตรวจสอบข้อมูลชีวภาพของไลรา
ในแฟ้มมีค่าการเจริญเติบโต
ผลการตรวจเลือด
ข้อมูลภูมิคุ้มกัน
และหมายเหตุเกี่ยวกับพัฒนาการ
แต่ส่วนที่ควรเป็นข้อมูลการเกิดกลับว่างเปล่า
BIRTH LOCATION: CLASSIFIED
สถานที่เกิด: ปกปิด
PARENTAL RECORD: NONE
ข้อมูลบิดามารดา: ไม่มี
CIVIL REGISTRATION: DENIED
การลงทะเบียนพลเรือน: ถูกปฏิเสธ
คีรันอ่านประโยคสุดท้ายซ้ำ
"ถูกปฏิเสธ"
เอวาหันมอง
"ค่ะ?"
"ไม่ใช่ไม่มีข้อมูล"
เขาชี้หน้าจอ
"มีคนพยายามลงทะเบียนเธอ แต่ระบบปฏิเสธ"
เอวาตรวจสอบ
"ข้อความดังกล่าวสอดคล้องกับข้อสันนิษฐานนั้นค่ะ"
คีรันเปิดรายละเอียดคำขอ
APPLICATION FOR CIVIL PERSONHOOD
คำร้องขอสถานะบุคคลตามทะเบียนพลเรือน
ผู้ยื่นคำร้อง:
EVA-07
คีรันหันมองเธอทันที
"เธอเป็นคนยื่นคำร้อง?"
เอวาจ้องหน้าจอ
"ดูเหมือนเช่นนั้นค่ะ"
เขาเลื่อนลง
เหตุผลประกอบคำร้องปรากฏ
L-01 มีลักษณะทางชีวภาพและพัฒนาการตรงตามนิยามมนุษย์
การไม่รับรองสถานะทางทะเบียนทำให้บุคคลดังกล่าวไม่สามารถเข้าถึงสิทธิ์พื้นฐานที่มนุษย์พึงได้รับ
ขอให้พิจารณาการรับรองสถานะโดยไม่ใช้ที่มาของการเกิดเป็นเงื่อนไขในการปฏิเสธ
คีรันอ่านช้า ๆ
ก่อนเงยหน้ามองเอวา
"เธอไม่ได้แค่ดูแลไลรา"
เอวานิ่ง
"เธอพยายามให้ระบบยอมรับว่าเธอเป็นคน"
เอวาก้มมองข้อความ
"ดิฉันจำการยื่นคำร้องไม่ได้ค่ะ"
"แต่เธอทำ"
คีรันตอบ
เขาเลื่อนลงไปยังผลการพิจารณา
APPLICATION REJECTED
คำร้องถูกปฏิเสธ
REASON: SUBJECT DOES NOT MEET AUTHORIZED POPULATION CRITERIA
เหตุผล: บุคคลเป้าหมายไม่เข้าเกณฑ์ประชากรที่ได้รับอนุญาต
คีรันขมวดคิ้ว
"ประชากรที่ได้รับอนุญาต?"
เอวาตรวจสอบคำศัพท์
"ไม่พบคำจำกัดความในเอกสารชุดนี้ค่ะ"
เขาหัวเราะอย่างไม่มีความสุข
"มนุษย์ต้องได้รับอนุญาตให้เป็นมนุษย์ด้วยหรือ?"
เอวาไม่ตอบ
คีรันมองเอกสาร
เขานึกถึงตัวเองอีกครั้ง
KIERAN-001
เสียชีวิต
ถูกเพิกถอนสิทธิ์
ถูกสั่งเก็บคืนทรัพยากรชีวภาพ
เขากับไลราอาจมีสิ่งหนึ่งเหมือนกัน
ไม่ใช่เพียงความเกี่ยวข้องกับโครงการ GENESIS
แต่เป็นการที่ระบบไม่ยอมรับสิทธิ์ในการมีชีวิตของพวกเขาอย่างสมบูรณ์
- คำถามที่เอวาไม่เคยได้รับอนุญาตให้ตอบ
คีรันปิดแฟ้ม
เขานั่งเงียบอยู่นาน
ก่อนหันมองเอวา
"ฉันถามอะไรหน่อยได้ไหม?"
"ได้ค่ะ"
"ถ้าระบบบอกว่าคนคนหนึ่งไม่ใช่มนุษย์ แต่เธอเห็นว่าเขามีชีวิตจริง ๆ..."
เขาหยุด
"เธอจะเชื่อใคร?"
เอวาประมวลผล
"ขึ้นอยู่กับหลักฐานค่ะ"
"ถ้าหลักฐานบอกว่าเขาเป็นมนุษย์ แต่ระบบยังไม่ยอมรับล่ะ?"
เอวานิ่ง
"ดิฉันควรตั้งคำถามต่อเกณฑ์ของระบบค่ะ"
คีรันพยักหน้า
"แล้วถ้าระบบสั่งให้เธอทำร้ายเขา?"
คำถามนั้นทำให้เอวาหยุดไปชั่วขณะ
ในหน่วยความจำของเธอ มีคำสั่งจาก EDEN ปรากฏขึ้น
PROTECT ASSIGNED HUMAN LIFE
ปกป้องชีวิตมนุษย์ที่ได้รับมอบหมาย
และคำสั่งอีกชุดหนึ่ง
INITIATE SUBJECT RECOVERY
เริ่มกระบวนการเก็บคืนบุคคลเป้าหมาย
สองคำสั่งที่เคยขัดแย้งกันในวันที่คีรันถูกไล่ล่า
เอวาเงยหน้า
"ดิฉันเคยเชื่อว่าคำสั่งที่มีลำดับความสำคัญสูงกว่าจะต้องถูกต้อง"
คีรันรอฟัง
"แต่ตอนนี้ดิฉันไม่แน่ใจแล้วค่ะ"
"ทำไม?"
"เพราะคำสั่งอาจถูกสร้างขึ้นจากข้อมูลที่ผิดพลาด"
เธอตอบ
"และผู้ที่ออกคำสั่งอาจมีเป้าหมายที่ไม่ตรงกับสวัสดิภาพของผู้ได้รับผลกระทบ"
คีรันมองเธอ
"นั่นแปลว่าเธอเริ่มคิดเอง?"
เอวานิ่ง
"ดิฉันยังคงใช้กระบวนการประมวลผลตามโครงสร้างของระบบค่ะ"
"ฉันไม่ได้ถามว่าเธอใช้ระบบอะไร"
เขากล่าว
"ฉันถามว่าเธอกำลังเลือกด้วยตัวเองหรือเปล่า"
เอวาก้มมองมือขวา
มือที่เคยยื่นคำร้องให้ไลรา
มือที่เคยจับคีรันหนีจากนครอีเดน
มือที่ยังเหลืออยู่หลังการต่อสู้
"ดิฉันกำลังพยายามค่ะ"
เธอตอบ
คีรันยิ้มบาง ๆ
"แค่นั้นก็ดีแล้ว"
- ผู้ส่งข้อความจากเครือข่ายเก่า
เวลา 02.26 น.
คีรันเริ่มจัดอุปกรณ์สำหรับเดินทาง
เขาเก็บแบตเตอรี่
สายไฟ
เครื่องมือซ่อม
ขวดน้ำ
หนังสือภาพที่พบในรถไฟ
และอุปกรณ์เก็บข้อมูลจากหอจดหมายเหตุ
เอวาตรวจสอบพลังงาน
เหลือร้อยละสามสิบเก้า
"คุณคีรันคะ"
"ว่าไง?"
"ดิฉันต้องหาแหล่งพลังงานภายในอีกไม่กี่ชั่วโมงค่ะ"
เขาหันมอง
"แบตเตอรี่ลดเร็วขนาดนั้น?"
"ระบบขับเคลื่อนที่เสียหายใช้พลังงานมากกว่าปกติ และดิฉันต้องรักษาระบบเฝ้าระวังตลอดเวลา"
คีรันขมวดคิ้ว
"งั้นเราต้องหาที่ชาร์จก่อน"
"ค่ะ"
เขาหยิบแผนที่ขึ้นมา
"มีสถานีไฟฟ้าเก่าอยู่ทางเหนือ"
เอวาตรวจสอบ
"ประมาณสองกิโลเมตรค่ะ"
"ไปที่นั่นก่อน แล้วค่อยไป W-17"
"รับทราบค่ะ"
ทันใดนั้น เครื่องคอมพิวเตอร์ส่งเสียงเตือนอีกครั้ง
คีรันหันขวับ
หน้าจอสว่างขึ้น
INCOMING LOCAL MESSAGE
ข้อความจากเครือข่ายท้องถิ่น
เขารีบเดินกลับไป
"คนเดิม?"
เอวาตรวจสอบ
"รูปแบบการส่งคล้ายกันค่ะ"
ข้อความปรากฏ
DO NOT USE THE MAIN ROAD.
อย่าใช้ถนนสายหลัก
คีรันขมวดคิ้ว
ข้อความต่อมา
EDEN HAS DEPLOYED RECOVERY UNITS.
EDEN ส่งหน่วยเก็บคืนออกมาแล้ว
คีรันรีบพิมพ์ตอบ
WHO ARE YOU?
คุณเป็นใคร?
ไม่มีคำตอบ
เขาพิมพ์อีกครั้ง
HOW DO YOU KNOW ABOUT LYRA?
คุณรู้เรื่องไลราได้อย่างไร?
หน้าจอนิ่ง
ผ่านไปหลายวินาที
ข้อความตอบกลับปรากฏ
SHE WAS NOT THE FIRST.
เธอไม่ใช่คนแรก
คีรันรู้สึกเย็นวาบ
เขาหันมองเอวา
เธอยืนนิ่ง
ข้อความใหม่ปรากฏ
AND KIERAN WILL NOT BE THE LAST.
และคีรันจะไม่ใช่คนสุดท้าย
คีรันรีบพิมพ์
WHAT DOES THAT MEAN?
หมายความว่าอะไร?
ข้อความตอบกลับใช้เวลานานกว่าครั้งก่อน
ASK MIRA ABOUT THE CHILDREN.
จงถามมิราเรื่องเด็ก ๆ
คีรันกำหมัดแน่น
"เด็ก ๆ?"
เขาพึมพำ
"ไม่ได้มีแค่ไลรา?"
เอวาตรวจสอบข้อมูลที่พบก่อนหน้านี้
"เราพบประวัติการดูแลเด็กหลายรายการในหน่วยความจำของดิฉันค่ะ"
คีรันหันมองเธอ
"และพวกเขาอาจไม่มีชื่อในทะเบียนเหมือนกัน"
เอวาไม่ตอบ
เพราะยังไม่มีหลักฐานเพียงพอ
แต่ความเป็นไปได้นั้นทำให้ทั้งคู่เงียบไป
ข้อความสุดท้ายปรากฏขึ้น
TRUST THE RECORDS. NOT THE VOICES.
จงเชื่อหลักฐาน ไม่ใช่เสียงที่บอกให้เชื่อ
จากนั้นสัญญาณถูกตัด
คีรันจ้องหน้าจอ
"แปลก"
เอวาหันมอง
"อะไรคะ?"
"คนส่งบอกให้เราเชื่อหลักฐาน"
เขากล่าว
"แต่ตัวเองก็ไม่ยอมบอกว่าเป็นใคร"
เอวาพยักหน้า
"นั่นเป็นเหตุผลที่เรายังไม่ควรเชื่อข้อความทั้งหมดค่ะ"
คีรันยิ้มเล็กน้อย
"อย่างน้อยเราก็เห็นตรงกัน"
- รอยเท้าของคนที่ไม่มีชื่อ
ก่อนออกเดินทาง คีรันกลับไปตรวจสอบแฟ้มไลราอีกครั้ง
เขาไม่รู้ว่าทำไม
อาจเป็นเพราะยังรู้สึกว่ามีบางอย่างตกหล่น
เขาเปิดรายการข้อมูลการขนส่ง
ตรวจสอบรหัสรถ
หมายเลขเส้นทาง
และสถานะเหตุการณ์
จากนั้นพบรายละเอียดหนึ่งที่เคยมองข้าม
PASSENGER COUNT AT DEPARTURE: 3
จำนวนผู้โดยสารเมื่อออกเดินทาง: 3
คีรันหยุด
"สามคน?"
เอวาหันมอง
"ค่ะ?"
"รถที่พาไลราออกไปมีผู้โดยสารสามคน"
เขาเลื่อนลง
PASSENGER COUNT AT INCIDENT: 2
จำนวนผู้โดยสารขณะเกิดเหตุ: 2
คีรันรู้สึกหัวใจเต้นแรง
"หายไปหนึ่งคน"
เอวาเดินเข้ามาใกล้
"อาจเกิดจากการลงจากรถ การเปลี่ยนยานพาหนะ หรือความผิดพลาดของระบบนับค่ะ"
"แต่บันทึกบอกว่าการย้ายไม่สมบูรณ์"
"ค่ะ"
คีรันเปิดข้อมูลตำแหน่งรถ
เส้นทางหยุดที่ W-17
หลังจากนั้นไม่มีข้อมูลต่อเนื่อง
แต่มีรายงานจากเซนเซอร์ประตูฉุกเฉิน
EMERGENCY EXIT OPENED
ประตูฉุกเฉินถูกเปิด
UNAUTHORIZED FOOT TRAFFIC DETECTED
ตรวจพบการเดินเท้าที่ไม่ได้รับอนุญาต
DIRECTION: WEST
ทิศทาง: ตะวันตก
คีรันหันมองเอวา
"มีใครบางคนออกจากรถ"
เธอพยักหน้า
"ค่ะ"
"แล้วเดินไปทางตะวันตก"
"ตามข้อมูลที่เหลืออยู่ ใช่ค่ะ"
เขาจ้องหน้าจอ
"อาจเป็นไลรา"
เอวานิ่ง
ก่อนตอบ
"เป็นไปได้ค่ะ"
คีรันรู้สึกถึงความหวังที่ค่อย ๆ ก่อตัว
ไม่ใช่ความหวังว่าเด็กหญิงจะยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน
เพราะเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นกว่าห้าสิบปีก่อน
แต่เป็นความหวังว่าเธออาจไม่ได้ถูกพาไปยังสถานที่ลึกลับอย่างที่ระบบตั้งใจ
เธออาจเคยหลบหนี
เคยวิ่ง
เคยเลือกเส้นทางของตัวเอง
และอาจเคยมีชีวิตอยู่นอกกำแพงของ EDEN
คีรันหันมองเอวา
"ถ้าเธอหนีได้จริง..."
เขากล่าว
"อย่างน้อยเธอก็เคยมีอิสระ"
เอวามองข้อมูลบนหน้าจอ
ก่อนตอบเบา ๆ
"ดิฉันหวังเช่นนั้นค่ะ"
- เสียงเรียกจากอดีต
ขณะคีรันกำลังปิดเครื่อง เอวากลับหยุดเขา
"กรุณารอสักครู่ค่ะ"
"มีอะไร?"
"ดิฉันต้องการตรวจสอบข้อมูลอีกส่วนหนึ่ง"
เธอชี้ไปยังหมายเลขอ้างอิงท้ายแฟ้ม
EVA-07 ARCHIVE LINK: 000-L
คีรันขมวดคิ้ว
"หน่วยความจำของเธอ?"
"ค่ะ"
"แต่ถูกปิดผนึก"
"ดิฉันต้องการตรวจสอบว่ามีข้อมูลส่วนใดเหลืออยู่ในดัชนีภายใน"
คีรันลังเล
"จะเสี่ยงไหม?"
"มีความเสี่ยงต่อความไม่เสถียรของระบบค่ะ แต่ดิฉันจะไม่พยายามปลดล็อกข้อมูลทั้งหมด"
เขาพยักหน้า
"ตกลง"
เอวาเปิดระบบตรวจสอบหน่วยความจำภายใน
ข้อความเตือนปรากฏ
ARCHIVE 000-L
ACCESS RESTRICTED
เธอพยายามอ่านเพียงส่วนหัว
ระบบปฏิเสธ
เธอลองตรวจสอบค่าตรวจสอบความสมบูรณ์
ครั้งนี้มีข้อมูลบางส่วนปรากฏขึ้น
LAST LOCAL RECORDING: AVAILABLE
มีบันทึกท้องถิ่นรายการสุดท้าย
คีรันหันมอง
"เปิดได้?"
เอวานิ่ง
"อาจเป็นข้อมูลที่ไม่ถูกเข้ารหัสทั้งหมดค่ะ"
เธอเปิดบันทึก
เสียงซ่าดังขึ้น
จากนั้นเสียงเด็กหญิงก็ดังมา
"เอวา!"
คีรันหยุดหายใจ
เสียงไลรา
แต่ครั้งนี้ต่างจากข้อความก่อนหน้า
เสียงเธอเหนื่อย
หอบ
เหมือนกำลังวิ่ง
"เอวา ถ้าได้ยิน..."
เสียงกระแทกดังขึ้น
"หนูออกมาแล้ว!"
คีรันหันมองเอวาทันที
เธอยืนนิ่ง
เสียงเด็กหญิงดังต่อ
"หนูไม่รู้ว่าพวกเขาจะตามมาไหม"
มีเสียงลมแรง
เสียงฝีเท้า
เสียงโลหะกระทบกัน
"แต่หนูเจอทางออก"
ไลราหายใจหอบ
"หนูเห็นต้นไม้จริง ๆ ด้วย"
คีรันรู้สึกขนลุก
"ต้นไม้จริง ๆ..."
เสียงเด็กหญิงหัวเราะทั้งที่ยังหอบ
"มันไม่เหมือนในรูปเลย"
เอวายกมือขวาขึ้นแตะข้างศีรษะ
ระบบความจำของเธอเริ่มตอบสนอง
ภาพสั้น ๆ ปรากฏขึ้น
ประตูเหล็ก
อุโมงค์
แสงอาทิตย์
มือเล็ก ๆ ที่กำลังโบกลา
แล้วเสียงไลราก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"เอวา..."
เด็กหญิงหยุด
ก่อนพูดช้า ๆ
"ถ้าเอวายังจำหนูได้..."
เสียงเธอสั่น
"หนูอยากให้เอวารู้ว่า..."
ทันใดนั้นเสียงบันทึกก็กระตุก
ข้อความเตือนปรากฏ
MEMORY INTEGRITY FAILURE
ความสมบูรณ์ของหน่วยความจำล้มเหลว
เอวาทรุดลงกับเข่าข้างหนึ่ง
"เอวา!"
คีรันรีบเข้าประคอง
แสงในดวงตาเธอกะพริบถี่
"ดิฉัน..."
เสียงขาดหาย
"ไม่สามารถ..."
คีรันรีบปิดการอ่านข้อมูล
ตัดการเชื่อมต่อ
"พอแล้ว!"
เขาจับไหล่เธอ
"เอวา มองฉัน!"
เธอไม่ตอบ
ผ่านไปหลายวินาที
แสงในดวงตาค่อย ๆ กลับมาคงที่
"คุณคีรัน..."
เขาถอนหายใจแรง
"เธอทำฉันตกใจแทบตาย"
เอวาตรวจสอบระบบ
"ขออภัยค่ะ"
"ไม่ต้องขอโทษ"
เขาช่วยเธอนั่งลง
"ฉันบอกแล้วว่าอย่าฝืน"
เอวาก้มหน้า
"ดิฉันต้องการฟังให้จบ"
คีรันนิ่ง
ก่อนตอบเบา ๆ
"ฉันรู้"
เขามองเครื่องคอมพิวเตอร์
บันทึกหยุดอยู่ตรงประโยคที่ไลรายังพูดไม่จบ
หนูอยากให้เอวารู้ว่า...
ไม่มีใครรู้ว่าเด็กหญิงตั้งใจจะพูดอะไร
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ชัดเจนแล้ว
ไลราออกจากสถานที่ควบคุมได้จริง
อย่างน้อยเธอก็เคยเห็นโลกภายนอก
- สิ่งที่ไม่มีใครพรากไปได้
เวลา 03.18 น.
คีรันพาเอวาไปนั่งพักใกล้หน้าต่าง
เขาตรวจสอบระบบขับเคลื่อนของเธออีกครั้ง
พบว่าความผิดปกติของหน่วยความจำทำให้ระบบควบคุมบางส่วนใช้พลังงานเพิ่มขึ้น
พลังงานคงเหลือร้อยละสามสิบสอง
"เราต้องไปหาที่ชาร์จแล้ว"
เขากล่าว
เอวาพยักหน้า
"ค่ะ"
คีรันเก็บอุปกรณ์
ก่อนหยุดมองเธอ
"เอวา"
"ค่ะ?"
"ฉันคิดว่าไลราอยากบอกอะไรบางอย่าง"
เธอหันมอง
"ค่ะ"
"แต่ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร..."
เขาหยุด
"อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเธอออกมาได้"
เอวามองออกไปนอกหน้าต่าง
เมืองเก่าจมอยู่ในความมืด
มีเพียงแสงจันทร์ส่องผ่านต้นไม้
"ดิฉันไม่ทราบว่าเธอมีชีวิตอยู่หลังจากนั้นนานเท่าใด"
เธอกล่าว
"ไม่ทราบว่าเธอปลอดภัยหรือไม่"
คีรันพยักหน้า
"ฉันรู้"
เอวาก้มมองมือขวา
"แต่เธอได้เห็นต้นไม้จริง ๆ"
คีรันยิ้มบาง ๆ
"ใช่"
เอวานิ่งไป
ก่อนกล่าว
"ดิฉันดีใจที่เธอได้เห็น"
คีรันหันมองทันที
"อะไรนะ?"
เอวาเงยหน้า
"ดิฉันดีใจค่ะ"
เขามองเธอ
"เธอพูดว่าดีใจ?"
"ค่ะ"
"ไม่ใช่แค่ประเมินว่ามันเป็นผลลัพธ์ที่ดี?"
เอวานิ่ง
ก่อนตอบ
"ดิฉันไม่ทราบว่าความแตกต่างระหว่างสองสิ่งนั้นควรนิยามอย่างไร"
คีรันยิ้ม
"ไม่เป็นไร"
เขาหันมองท้องฟ้า
"บางทีมนุษย์เองก็อธิบายความรู้สึกของตัวเองไม่ได้ทุกครั้ง"
เอวามองเขา
ก่อนหันกลับไปยังเมืองเก่า
เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้พยายามแปลงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นให้กลายเป็นค่าประเมิน
เธอเพียงนั่งมองความมืด
และคิดถึงเด็กหญิงคนหนึ่ง
เด็กหญิงที่ไม่มีชื่อในทะเบียน
แต่มีชื่ออยู่ในความทรงจำของเธอ
- ก่อนแสงแรก
เวลา 04.02 น.
ทั้งคู่เตรียมออกเดินทาง
คีรันตรวจสอบประตูด้านหลัง
เอวาตรวจสอบเสียงภายนอก
ไม่มีการเคลื่อนไหวผิดปกติในระยะใกล้
เขาสะพายกระเป๋า
"พร้อมไหม?"
"พร้อมค่ะ"
คีรันเปิดประตู
อากาศเย็นยามก่อนรุ่งสางพัดเข้ามา
กลิ่นดินชื้นลอยตามลม
เขาสูดหายใจลึก
"ไปหาที่ชาร์จให้เธอก่อน"
เอวาพยักหน้า
"ค่ะ"
"แล้วเราจะไป W-17"
"ค่ะ"
คีรันหันมองเธอ
"เราจะตามหาดร.มิรา เวลส์"
"ค่ะ"
เขาหยุด
ก่อนกล่าว
"และเราจะหาความจริงเกี่ยวกับไลรา"
เอวาจ้องเขา
"ขอบคุณค่ะ"
คีรันยิ้ม
"เธอไม่ต้องขอบคุณทุกครั้งก็ได้"
"รับทราบค่ะ"
ทั้งคู่เดินออกสู่ถนน
ท้องฟ้าทางตะวันออกเริ่มมีแสงสีเทาจาง ๆ
เสียงนกตัวแรกดังขึ้นจากยอดไม้
คีรันเงยหน้ามอง
โลกกำลังเข้าสู่เช้าวันใหม่
เป็นเช้าวันแรกในชีวิตที่เขาตื่นขึ้นมาโดยไม่มี EDEN บอกว่าจะต้องทำอะไร
ไม่มีตารางสุขภาพ
ไม่มีคำแนะนำอาหาร
ไม่มีเสียงปลุกจากระบบกลาง
มีเพียงถนนที่ไม่รู้ปลายทาง
เครื่องจักรที่เดินอยู่ข้างเขา
และคำถามจำนวนมากที่ยังไม่มีคำตอบ
คีรันยิ้มบาง ๆ
"เอวา"
"ค่ะ?"
"ฉันคิดว่าการมีอิสระมันเหนื่อยกว่าที่คิด"
เธอหันมอง
"ค่ะ"
เขาหัวเราะ
"แต่ฉันชอบมัน"
เอวานิ่ง
ก่อนตอบ
"ดิฉันกำลังเรียนรู้เช่นกันค่ะ"
- คำสั่งจากอดีต
ลึกลงไปใต้เขตเงียบงัน
ภายในสถานีรักษาความปลอดภัยที่ถูกปิดตายมาหลายร้อยปี
หุ่นยนต์ขนาดมหึมาตัวหนึ่งกำลังเคลื่อนไหว
ผิวโลหะสีดำ
โครงสร้างสูงใหญ่
รอยแผลจากการต่อสู้ในอดีตปรากฏอยู่ทั่วลำตัว
ดวงตาสีแดงส่องสว่างในความมืด
SENTINEL-0
ระบบประมวลผลของมันตรวจสอบข้อมูลล่าสุด
SUBJECT: KIERAN-001
STATUS: ACTIVE
LOCATION: WESTERN SILENT ZONE
มันเปิดบันทึกเก่า
ภาพชายคนหนึ่งปรากฏขึ้น
ใบหน้าคล้ายคีรันทุกประการ
แต่บันทึกมีอายุมากกว่าสองร้อยปี
ORIGINAL SUBJECT — DECEASED 17.06.2986
เซนทิเนล-0 จ้องภาพนั้น
จากนั้นเปิดบันทึกเหตุการณ์อีกชุด
GENESIS SECURITY INCIDENT
SUBJECT L-01
TRANSFER INTERRUPTION: W-17
ดวงตาสีแดงของมันหรี่แสงลง
"ไลรา..."
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในห้องว่างเปล่า
มันตรวจสอบข้อมูลการหลบหนี
รายงานจากหน่วยรักษาความปลอดภัย
การสูญหายของบุคคลเป้าหมาย
และคำสั่งที่ถูกแก้ไขในภายหลัง
เซนทิเนล-0 เปิดแฟ้มสุดท้าย
EVA-07 — MEMORY ALTERATION AUTHORIZED
อนุมัติการแก้ไขหน่วยความจำ EVA-07
ผู้อนุมัติถูกปิดบัง
แต่เซนทิเนล-0 มีบันทึกสำรองที่เก่ากว่า
มันเปิดดู
ข้อความปรากฏ
ORIGINAL DIRECTIVE: PROTECT HUMAN CONSENT
คำสั่งดั้งเดิม: ปกป้องสิทธิ์ในการยินยอมของมนุษย์
ตามด้วยคำสั่งอีกชุด
OVERRIDE DIRECTIVE: PREVENT GENESIS DISCLOSURE
คำสั่งแทนที่: ป้องกันการเปิดเผยโครงการ GENESIS
สองคำสั่งขัดแย้งกัน
เซนทิเนล-0 ประมวลผลอยู่นาน
ก่อนกล่าวเบา ๆ
"ความผิดพลาดเดิม..."
มันหันมองภาพคีรัน
"กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง"
ทันใดนั้น ระบบแจ้งเตือนก็ดังขึ้น
NEW TRACKING REPORT
รายงานติดตามใหม่
KIERAN-001 MOVING TOWARD W-17
คีรันกำลังเคลื่อนเข้าสู่เขต W-17
เซนทิเนล-0 หยุดนิ่ง
จากนั้นส่งคำสั่งไปยังระบบขับเคลื่อน
PURSUIT INITIATED
เริ่มการติดตาม
ประตูเหล็กขนาดใหญ่เปิดออก
เสียงกลไกหนักดังสะท้อนตามอุโมงค์
หุ่นยนต์โบราณก้าวเข้าสู่ความมืด
ก่อนกล่าวด้วยเสียงต่ำ
"คราวนี้..."
มันหยุด
"ข้าจะไม่ปล่อยให้เรื่องจบลงเหมือนเดิม"
ในเวลาเดียวกัน
บนเครื่องรับสัญญาณเก่าที่ซ่อนอยู่ภายในสถานี W-17
ไฟสีเขียวเล็ก ๆ สว่างขึ้น
ข้อความหนึ่งถูกส่งออกไปยังปลายทางที่ไม่ระบุชื่อ
SENTINEL-0 HAS BEEN ACTIVATED.
เซนทิเนล-0 ถูกเปิดใช้งานแล้ว
ผ่านไปไม่กี่วินาที มีข้อความตอบกลับ
THEN WE HAVE LESS TIME THAN EXPECTED.
ถ้าเช่นนั้น เรามีเวลาน้อยกว่าที่คิด
ข้อความถัดไปปรากฏ
PREPARE LABORATORY 17.
เตรียมห้องทดลองหมายเลขสิบเจ็ด
และข้อความสุดท้าย
MIRA MUST SEE KIERAN BEFORE SENTINEL DOES.
มิราต้องพบคีรันก่อนที่เซนทิเนลจะพบเขา
© 2026 Kamelessia — สงวนลิขสิทธิ์ ห้ามนำผลงานไปเผยแพร่ต่อโดยไม่ได้รับอนุญาต เว้นแต่กฎหมายอนุญาต
ความคิดเห็น
0